Cechy pisma ręcznego osób niesłyszących - | GRAFOLOG | PSYCHOGRAFOLOG | SERWIS GRAFOLOGICZNY - Rzetelna wiedza grafologiczna | Grafologia | Psychografologia | Grafometria | Grafolog | Psychografolog | Rękopis | Analiza pisma i podpisu | Kursy | Szkolenia | Badanie osobopoznawcze | Grifonaże | Grafologia | Badanie pisma ręcznego | Rafał Gasperaniec - Grafolog / Psychografolog autor Bazy Wiedzy Grafologicznej Serwisu Grafologicznego - | GRAFOLOG | PSYCHOGRAFOLOG | SERWIS GRAFOLOGICZNY - Rzetelna wiedza grafologiczna | Grafologia | Psychografologia | Grafometria | Grafolog | Psychografolog | Rękopis | Analiza pisma i podpisu | Kursy | Szkolenia | Badanie osobopoznawcze | Grifonaże | Grafologia | Badanie pisma ręcznego | Rafał Gasperaniec - Grafolog / Psychografolog autor Bazy Wiedzy Grafologicznej Serwisu Grafologicznego - UNREGISTERED VERSION

Idź do spisu treści

Menu główne:

Cechy pisma ręcznego osób niesłyszących - | GRAFOLOG | PSYCHOGRAFOLOG | SERWIS GRAFOLOGICZNY - Rzetelna wiedza grafologiczna | Grafologia | Psychografologia | Grafometria | Grafolog | Psychografolog | Rękopis | Analiza pisma i podpisu | Kursy | Szkolenia | Badanie osobopoznawcze | Grifonaże | Grafologia | Badanie pisma ręcznego | Rafał Gasperaniec - Grafolog / Psychografolog autor Bazy Wiedzy Grafologicznej Serwisu Grafologicznego

BAZA WIEDZY GRAFOLOGICZNEJ
 
 
 




Cechy pisma osób niesłyszących





Pismo osób głuchych wykazuje wiele cech charakterystycznych.

Większość z nich sprowadza się do "zniekształcania" tzw. warstwy językowej w wypowiedzi na piśmie.

Do najpowszechniej spotykanych nieprawidłowości w tym zakresie, popełnianych przez osoby niesłyszące bądź niedosłyszące należą:

           - stosowanie błędnej końcówki deklinacyjnej,
           - nieprawidłowe użycie lub pominięcie zaimka
              zwrotnego "się",
           - brak związku zgody pomiędzy podmiotem
              a orzeczeniem,
           - szyk zdania odmienny od poprawnego,
           - błędnie użyty przyimek,
           - niepoprawna końcówka osobowa,
           - zastosowanie niewłaściwej części mowy,
           - błędnie utworzona liczba mnoga,
           - błędnie użyta forma bezokolicznikowa,
           - pomijanie czasownika - orzeczenia w zdaniu,
           - stosowanie liczebników głównie w formie cyfrowej,
           - trudności z precyzyjnym i poprawnym określeniem
              czasu,
           - pomijanie przyimków w zdaniu,
           - zastosowanie w zdaniu pojedynczym dwóch
              lub więcej czasowników w formie orzeczenia,
           - błędny zaimek osobowy,
           - nadużywanie słów kluczowych łączących
              lub inicjujących zdania,
           - deformacje zapisu pojedynczych słów.


W tym miejscu zauważyć należy, że pojedynczo (a w indywidualnych przypadkach nawet często) pojawiające się poszczególne z ww. cech pisma nie muszą świadczyć o wadach słuchu.

Mogą one być skutkiem oddziaływania czynników środowiskowych lub psychofizycznych, okresowych jak np. zmęczenie czy depresja, lub trwałych jak np. słabe wykształcenie.

Zauważyć też należy, że osoba tracąca słuch w wieku starczym, a dobrze wykształcona i obyta z językiem pisanym, nie musi popełniać wyżej opisanych błędów pomimo utraty słuchu.



 
 
 
Wróć do spisu treści | Wróć do menu głównego